خدا مرا همچون كسى بميران كه نور از پيش رو و از جانب راست او مىشتابد و مرا در محضر خودت فروتن ولى در پيش مردم با عزّت و در خلوت با تو متواضع و در ميان بندگان سربلند گردان ! و از آن كه از من بىنياز است بىنيازم كن و نياز و حاجتم را به خودت افزون كن ! و از شادى دشمن و از گزند و آسيب و خوارى و رنج در پناه خودت بازدار و از آنچه از من مىدانى چون قادرى توانا پرده‌پوشى كن ! خدايا ! اگر حلم تو نبود ، چون بر همه گونه سختگيرى توانايى دارى ، ما را بر جرم خود مؤاخذه مىكردى ، و چون خواستى گروهى را بيازمايى و يا عذابى نازل كنى مرا كه به تو پناه آورده‌ام نجاتم ده و چنان كه در دنيا رسوايم نكردى در آخرت نيز رسوايم نكن و نعمتهاى نخستين خود را به نعمتهاى آخرينت بپيوند ! و عطاياى ديرينت را به عطاياى تازه‌ات متّصل گردان ! و مرا سرگرم نعمتى نگردان كه دلم را سخت كند و دچار مصيبتى نكن كه آبرويم را ببرد ! خدايا ! مرا به صفتى شهره مساز كه قدر و منزلتم كم شود و به عيبى گرفتارم نكن كه ناشناخته بمانم ! و ترسى بر دلم نينداز كه از رحمت تو نااميد گردم و نه بيمى كه بر باطن جانم سايه افكند ! بلكه مرا توفيق ده تا از وعدهء عذابت بيمناك و از اتمام حجّت و هشدار و زنهارت هراسناك باشم و به هنگام تلاوت آيات تو بر دلم خشيت و ترس مستولى گردد . خدايا مرا تنها به عبادت خودت و به تهجّدت و نيز تنها به شكر و سپاس خودت يارى كن ! و نيازمنديهايم را به در خانهء خودت و عجز و لابه‌ام را در جهت آزادى از آتش دوزخت و پناهندگيم را از عذابى كه اهل دوزخ گرفتارند تنها به درگاه خودت نازل فرما ! و مرا در سركشى